Συχνές Ερωτήσεις

massively Είναι υποχρεωτική η ασφάλιση των οχημάτων;

Η ασφάλιση των οχημάτων έναντι αστικής ευθύνης τρίτων είναι υποχρεωτική.
Οι βασικοί νόμοι που διέπουν την ασφαλιστική σύμβαση του Κλάδου Αυτοκινήτου είναι ο Ν.489/76, όπως κωδικοποιήθηκε με το Π.Δ. 237/86 και ισχύει μέχρι σήμερα, όπου προβλέπονται οι βασικές διατάξεις «περί υποχρεωτικής ασφάλισης των εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης» και ο Ν.2496/1997 που ρυθμίζει γενικά την ασφαλιστική σύμβαση.

Επιστροφή

gen-casino-it Τι κάνουμε σε περίπτωση ατυχήματος;

1) Πρώτο μέλημα μας είναι να βεβαιωθούμε αν υπάρχει τραυματισμός. Σε περίπτωση που υπάρχει ειδοποιούμε το Ε.Κ.Α.Β. για την ασφαλή και έγκυρη μεταφορά του τραυματία στο νοσοκομείο.
2) Ειδοποιούμε την Τροχαία για να καταγραφούν λεπτομερώς οι συνθήκες του ατυχήματος για να μπορούμε στη συνέχεια να διαπιστώσουμε ποιος είναι ο αίτιος του ατυχήματος. Σε περίπτωση που δεν είναι εφικτό να έρθει η Τροχαία στο χώρο του ατυχήματος και ο αίτιος είναι ο οδηγός του άλλου εμπλεκομένου οχήματος παίρνουμε από τον οδηγό του Υπεύθυνη Δήλωση που να αναλαμβάνει την υπαιτιότητα του συμβάντος.
Υπεύθυνη Δήλωση
3) Προσπαθούμε να μην εμποδίζουμε την ομαλή κυκλοφορία των άλλων διερχόμενων οχημάτων και φροντίζουμε για την ασφάλεια μας.
4) Φροντίζουμε να τοποθετήσουμε τις προβλεπόμενες πινακίδες σήμανσης (τρίγωνο) ώστε να προειδοποιούμε τα άλλα διερχόμενα οχήματα για να μην προκληθεί νέο ατύχημα.
5) Ενημερώνουμε τον ασφαλιστή μας και εκείνος μας καθοδηγεί για τις περεταίρω ενέργειές μας.

Επιστροφή

http://sargeantstudios.net/?p=117 Τι στοιχεία απαιτούνται για την ασφάλιση του οχήματός μου;

1) Αίτηση Ασφάλισης Οχήματος
Αίτηση ασφάλισης του οχήματος είναι το έντυπο στο οποίο αναγράφονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία του υποψήφιου πελάτη, όπως ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, επάγγελμα, Α.Φ.Μ. κ.λ.π., καθώς και του προς ασφάλιση οχήματος όπως αριθμός κυκλοφορίας, μάρκα, μοντέλο, κυβικά εκατοστά, φορολογήσιμοι ίπποι κ.λ.π.
2) Άδεια Κυκλοφορίας Οχήματος
Άδεια κυκλοφορίας του οχήματος είναι το έντυπο που παραλαμβάνει ο αγοραστής από το Υπουργείο Συγκοινωνιών, στο οποίο αναγράφονται προσωπικά στοιχεία του ιδιοκτήτη, όπως ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, επάγγελμα, Α.Φ.Μ. κ.λ.π., καθώς και στοιχεία του οχήματος τα οποία είναι απαραίτητα για την ασφάλισή του, όπως αριθμός κυκλοφορίας, μάρκα, μοντέλο, κυβικά εκατοστά, φορολογήσιμοι ίπποι κ.λ.π.
3) Άδεια Οδήγησης
Άδεια οδήγησης είναι το έντυπο που αποκτά ο οδηγός από το υπουργείο συγκοινωνιών κατόπιν εξετάσεων ικανότητος οδήγησης και το οποίο του δίνει την δυνατότητα να οδηγεί νόμιμα.
4) Προηγούμενο Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο
Εάν φυσικά υπάρχει προηγούμενο και δεν ασφαλίζεται το όχημα για πρώτη φορά.

Επιστροφή

buy Gabapentin 800 mg Πολλές φορές μας ερωτούν για διάφορες ασφαλιστικές έννοιες. Παραθέτουμε την ερμηνεία των κυριοτέρων.

  • Ασφαλιστήριο συμβόλαιο
Το έγγραφο που αποδεικνύει την ασφαλιστική σύμβαση, φέρει την υπογραφή του εκπροσώπου της εταιρείας και αποτελείται από έντυπο δακτυλογραφημένο κείμενο, είτε το κείμενο αυτό είναι αρχικό είτε μεταγενέστερο (π.χ. τροποποίηση ή ανανέωση ή παράταση ή ακύρωση, που πραγματοποιείται με την έκδοση σχετικής πρόσθετης πράξης) και από τους γενικούς και ειδικούς όρους της ασφαλιστικής σύμβασης, οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ασφαλιστικής σύμβασης και παραδίδονται στον ασφαλιζόμενο ή συμβαλλόμενο.
  • Ασφαλιζόμενος
Ασφαλιζόμενος (μπορεί να είναι ο δικαιούχος του ασφαλίσματος) είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που απειλείται από την επέλευση του ασφαλισμένου κινδύνου και υπέρ του οποίου παρέχεται η ασφαλιστική κάλυψη. Ο ασφαλισμένος έχει τις ίδιες υποχρεώσεις με τον λήπτη της ασφάλισης. Σε περίπτωση αμφιβολίας η ασφαλιστική σύμβαση θεωρείται ότι καταρτίστηκε για λογαριασμό του λήπτη της ασφάλισης.
  • Λήπτης της ασφάλισης ή συμβαλλόμενος
Λήπτης της ασφάλισης ή συμβαλλόμενος είναι το φυσικό ή νομικό με το οποίο η εταιρεία κατάρτισε το παρόν ασφαλιστήριο. Το πρόσωπο αυτό μπορεί να συμβληθεί με την εταιρεία για λογαριασμό δικό του ή τρίτου και το βαρύνουν όλες οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το ασφαλιστήριο, εκτός από εκείνες που από τη φύση τους βαρύνουν τον ασφαλισμένο.
  • Ασφάλισμα
Ασφάλισμα είναι το ποσό που κατά περίπτωση είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στον ασφαλισμένο η ασφαλιστική εταιρία. Το ποσό αυτό μπορεί να αφορά αποζημίωση για ζημιές περιουσίας (αυτοκινήτου, κατοικίας, επιχείρησης κ.τ.λ.), αστικής ευθύνης, νοσοκομειακής ή εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, ατυχήματος, απώλειας εισοδήματος, ανικανότητας, απώλειας ζωής, εφάπαξ καταβολή κεφαλαίου, σύνταξης κ.τ.λ.
  • Δικαιούχος Ασφαλίσματος
Το πρόσωπο που δικαιούται να εισπράξει το ασφάλισμα.
  • Ασφάλιστρο
Ασφάλιστρο είναι το χρηματικό ποσό που δίνει κάθε χρόνο ο ασφαλισμένος, για να εξασφαλίσει την κάλυψη που του παρέχει το ασφαλιστήριο συμβόλαιό του. Το ποσό αυτό μπορεί να καταβάλλεται από τον ασφαλισμένο σε ετήσιες, εξάμηνες ή τρίμηνες δόσεις ανάλογα με τους όρους του συμβολαίου του. Η εμπρόθεσμη καταβολή του ασφαλίστρου εξασφαλίζει την απρόσκοπτη συνέχιση των καλύψεων του ασφαλιστηρίου συμβολαίου.
  • Ατύχημα
Η επέλευση οποιουδήποτε από τους κινδύνους που καλύπτονται με το ασφαλιστήριο και οφείλεται σε τυχαίο, βίαιο και ανεξάρτητο της θέλησης του ασφαλισμένου ή λήπτη της ασφάλισης γεγονός.
  • Απαλλαγή
Είναι το ποσό που αναγράφεται στο πρώτο φύλλο του ασφαλιστηρίου δίπλα από κάθε ασφαλιστικό κίνδυνο και με το οποίο επιβαρύνεται ο ασφαλισμένος / λήπτης της ασφάλισης. Σε κάθε περίπτωση ζημιάς από το ποσό της οφειλόμενης και καταβλητέας αποζημίωσης αφαιρείται το ποσό της απαλλαγής.
  • Ασφαλισμένο Όχημα
Το λεπτομερώς περιγραφόμενο στο ασφαλιστήριο όχημα.
  • Ασφαλιστικός Κίνδυνος
Το ζημιογόνο γεγονός που καλύπτεται με το παρόν ασφαλιστήριο.
  • Ασφαλιστικό ή Ασφαλιζόμενο Ποσό - Ανώτατο Όριο ευθύνης
Το χρηματικό ποσό μέχρι του οποίου ως ανώτατο όριο ευθύνεται η εταιρεία, στο οποίο περιλαμβάνονται το κεφάλαιο, οι τόκοι, τα δικαστικά έξοδα και κάθε φύσεως αμοιβές τρίτων, για κάθε είδος κινδύνου που καλύπτεται.

 

Επιστροφή

Πότε πρωτοεμφανίζεται η ασφάλιση στην Ελλάδα;

Στην αρχαία Ελλάδα, ήταν διαδεδομένη η ασφαλιστική κάλυψη των εξόδων κηδείας, σύστημα που αναπτύχθηκε μέσω θρησκευτικών, μη κερδοσκοπικών οργανώσεων. Αργότερα, με νόμο του Σόλωνα, τον 6ο π.Χ. αιώνα, θεσπίστηκε ο όρος των "ομοτάφων", ο πρώτος ασφαλιστικός νόμος που καθόριζε τη λειτουργία εταιριών που είχαν σαν αντικείμενο την κάλυψη των εξόδων κηδείας. Τα διάφορα σωματεία και ενώσεις της εποχής διεύρυναν την έννοια της ασφάλισης, δημιουργώντας εταιρίες που είχαν σαν αντικείμενο την αλληλοβοήθεια, την αμοιβαιότητα και τον καταμερισμό των κινδύνων, πέρα από τα έξοδα κηδείας και με κερδοσκοπικό πλέον χαρακτήρα.
Στην Κύπρο τον 5ο π.Χ. αιώνα, εμφανίσθηκε το πρώτο νοσοκομειακό πρόγραμμα της ιστορίας. Ήταν η συμφωνία μεταξύ του βασιλιά Ιδαλίου και του γιατρού Ονάσιλλου και των αδελφών του. Η συμφωνία αυτή όριζε ότι ο Ονάσιλλος και οι αδελφοί του θα αναλάμβαναν την περίθαλψη των στρατιωτών στο ενδεχόμενο τραυματισμού τους σε επερχόμενη μάχη. Σαν αντάλλαγμα, ο βασιλιάς Ιδάλιος προσέφερε χρήματα και γη. Τον 4ο π.Χ. αιώνα, συναντάμε αναφορά στο θεσμό της ασφάλισης, σε λόγους του Δημοσθένη, "Περί θαλασσίων πιστώσεων". Εδώ, περιγράφονται τα "θαλασσοδάνεια". Το εμπόριο, από αρχαιοτάτων χρόνων, είχε μεγάλα περιθώρια κέρδους, αλλά και πολύ υψηλό ρίσκο.
Η πειρατεία και τα ναυτικά ατυχήματα ήταν σύνηθες φαινόμενο στην αρχαία Ελλάδα. Έτσι, αντί κάποιος έμπορος ή επενδυτής να δανείσει (επενδύσει) τα χρήματα του σε ένα πλοίο, με ορατό τον κίνδυνο της οικονομικής καταστροφής, σε περίπτωση που το πλοίο δεν επέστρεφε, απευθυνόταν σε ναυτομεσιτικό γραφείο, μέσω του οποίου μπορούσε να δανείσει χρήματα σε διάφορα πλοία, διασπείροντας έτσι τον κίνδυνο. Από τα κέρδη των πλοίων που επέστρεφαν, μπορούσε να αποσβήσει τη ζημιά εκείνων που δεν επέστρεφαν. Τα "θαλασσοδάνεια" αποτελούν παράδειγμα πρόληψης, σύνεσης και ευρηματικότητας. Σε κείμενα συγγραφέων της κλασικής περιόδου, αναφέρεται η ασφάλιση απόδρασης δούλου.
Συνηθιζόταν να γίνεται συμφωνία, με βάση την οποία ο ιδιοκτήτης του δούλου πλήρωνε περιοδικές καταβολές, ώστε να εισπράξει αποζημίωση στην περίπτωση απόδρασης του δούλου του. Την έννοια της κοινής αβαρίας τη γνωρίζουμε όλοι. θεσπίσθηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα από το δίκαιο της Ρόδου. Σύμφωνα με τον όρο αυτό, κάθε ηθελημένη θυσία εμπορευμάτων που πραγματοποιείται χάριν του πλοίου και του υπολοίπου φορτίου, επιβαρύνει, αναλογικά, όλα τα διασωθέντα συμφέροντα. Μοιάζει με την ασφάλιση, στο ότι τον κίνδυνο τον επωμίζονται όλοι οι ενδιαφερόμενοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο όρος της κοινής αβαρίας, διατηρείται αυτούσιος μέχρι σήμερα, και μάλιστα με παγκόσμια ισχύ.

Ελληνιστική εποχή
324 π.Χ.: Ο Υπουργός, με τη σημερινή έννοια, των Οικονομικών του τεράστιου κράτους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ονομαζόμενος Αντιμένης ο Ρόδιος, συνέστησε την πρώτη στον κόσμο Κρατική Ασφαλιστική Εταιρία, η οποία ασφάλιζε τη ζημιά του ιδιοκτήτη του δούλου, στην περίπτωση απόδρασης. Μάλιστα, αναγορεύεται από κάποιους ως ο πρώτος ασφαλιστής στον κόσμο. Συγχρόνως πληροφορούμαστε πως οι Τράπεζες και οι Ασφαλιστικές εταιρίες ανεπτύχθησαν, κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους, στους αχανείς χώρους των αυτοκρατοριών των Διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου και των Επιγόνων του, κι αυτό γιατί το Ελληνικό χρήμα αποτελούσε την εποχή εκείνη το μοναδικό μέσο συναλλαγής από την Ινδία μέχρι την Ισπανία.

 

Επιστροφή